Bijvoedingforum

Herkennen jullie dit? Gelezen op Kiind.nl

De Tussendoortjesmaffia
01.07.2009 | Voeding

Bijna elke moeder heeft wel eens gehoord van de zogenaamde Borstvoedingsmaffia. Als borstvoedende moeder heb ik daar echter nooit mee te maken gehad. Maar nu blijkt er ineens nog een maffia te zijn die het wél op mij gemunt heeft. Eentje waarvan ik het bestaan niet eens wist en die in mijn leven kwam toen mijn zoon zo’n vijf maanden oud was: de Tussendoortjesmaffia!

Naast dat ze zeer goed vertegenwoordigd zijn in onze bevolking, zijn ze ook erg volhardend. De leden komen uit verschillende hoeken. Uit de bekende hoek: zoals de slager, drogist en bakker. Maar ook uit onverwachte hoek: medemoeders, vrienden, familie en zelfs vreemden. Sommige van hen hebben niet eens door dat ze lid zijn, gehersenspoeld als ze zijn door onze consumptiemaatschappij. De hele dag door wordt er gegeten en men verwacht dat jouw kind daar gezellig aan mee doet. Maar niet alleen is het onnodig om veel tussendoortjes aan je kind te geven, het zijn vaak ook nog eens zeer ongezonde tussendoortjes. Ik noem een hapje taart, vette worst, wit bolletje, snoep, limonade en ijs. Hoe ongezonder de snack des te leuker is het om te geven, lijkt het wel. Ook houdt men er totaal geen rekening mee dat kleine kinderen ook een kleine maag hebben. De meeste tussendoortjes zijn qua calorieën al een complete maaltijd voor zo’n kleintje. Na al die tussendoortjes is er gewoonweg geen ruimte meer voor de drie belangrijkste maaltijden van de dag.

Overal waar groepen mensen zijn kun je de leden van de Tussendoortjesmaffia tegenkomen. Vaak herken je ze in eerste instantie niet, want ze komen zeer vriendelijk en goedbedoelend over. En net als bij de echte maffia accepteren ze geen nee. Wanneer ik duidelijk aangeef dat zoonlief echt niets nodig heeft, is er altijd wel iemand die nog even aandringt met: “Hoeft hij echt niets? “Het lijkt wel of hij honger heeft” tot “Hij kan het best wel hebben hoor”. Er zijn er zelfs die hapjes naar binnen proberen te smokkelen als je even niet oplet. Dit gebeurde mij bijna op een verjaardag toen mijn zoon negen maanden was. Ik zat rustig te genieten van een kopje thee toen mijn moeder, met zoonlief op schoot, nog maar net kon voorkomen dat hij een flinke lepel slagroom naar binnen kreeg. Mij als moeder werd niets gevraagd, wat op zich al erg brutaal is. Maar wat nou als mijn zoon een ernstige allergie heeft? Wat is dat toch met mensen en het voeden van kinderen? Men beleeft er blijkbaar plezier aan jouw kind vol te stoppen. En uiteraard ben jij het loeder dat steeds nee zegt. De opmerkingen: “Wat zielig” en “Ach arm kind”, zijn dan niet uit de lucht. Maar anno 2009 met steeds meer kinderen met overgewicht moet er iemand opstaan die de strijd met deze maffia aangaat! Aangezien niemand zich geroepen lijkt te voelen, neem ik met liefde deze buitengewoon gevaarlijke taak op me. Vanaf vandaag zal ik direct een preek afsteken tegen de eerste de beste die het waagt er een tussendoortje in te proppen!

Gelukkig zijn er ook wat gematigder leden zoals mijn moeder die uitsluitend gezonde tussendoortjes geeft en alleen met mijn toestemming. En als oma zijnde hoort dat ook. Verwennen en oma’s gaan immers hand in hand. Voordat je denkt dat ik een harteloze voedingsextremist ben die haar kindje geen tussendoortje gunt, wil ik benadrukken dat ik niet per se tegen tussendoortjes ben. De irritatie zit hem vooral in het ongezonde aspect van de meeste tussendoortjes en nog veel meer in het opdringen ervan. Dus voor al die mensen die het heerlijk vinden om een kindje wat te geven heb ik het artikel ‘Tussendoortjes’ geschreven. Maar vergeet niet: vraag het eerst even aan de ouders voordat je iets geeft.

Christel Rengers © 2009

Poppy

deels herken ik het wel.
vooral van die familie die je kind van alles wil geven en het niet snappen als het niet mag.
zo probeerde opa tijdje terug terwijl dochter toen nog maar 4 maanden was een mergpijp naar binnen te werken bij haar. en raar kijken als we zeiden dat dat niet mocht
en tante vroeg aan baby of ze al had geproeft van het taartje. en wou gaan voeren.....

de raarste dingen willen ze geven.
nu ze bijvoeding mag vrees ik dat het einde zoek lijkt. want tja. die mensen snappen niet dat bv wortel wel mag en koekjes en lange vingers ed niet.
met het eten zetten we haar niet eens meer bij andere op schoot en bij gebak ook niet.
het is eigenlijk inderdaad te zot dat dat niet gevraagt wordt.

ook snappen ze niet dat wij pas met 6 maanden gingen bijvoeden. die potjes waren toch al vanaf 4 maanden, en dat is nooit precies dus vanaf 3 maanden waren ze er al om aan het zeuren pfff.



alleen dat snacks perse gezond zouden moeten zijn ga ik niet geheel in mee. tuurlijk, bij de hele kleintjes wel maar als ze iets ouder worden mag een shippie of koekje heus wel. alleen wel met mate.

Zo herkenbaar. Eindelijk eens iemand die zegt wat ik denk.

Hier denken ze ook altijd dat mijn zoontje toch echt wel nood heeft aan verschrikkelijk veel en vooral heel ongezonde tussendoortjes (hij is geen dikkertje en volgens mij denkt iedereen dat ik hem geen eten geef )

Onlangs weer van dat: bij de peter krijgt hij een bolletje ijs waar ik na veel gezeur ja heb op gezegd. En natuurlijk moest daar veel chocoladesaus bij ( ) Voor ik iets kon zeggen was mij klein ventje natuurlijk al heerlijk aan het smullen (het is lekker, dat moet ik ook wel toegeven) Na dat bolletje kreeg hij nog eentje toen mama eventjes niet keek.
De dag erna bij oma hetzelfde scenario, maar nu met taart. En de uitleg dat het een taart met pudding is en dat is toch gezond!
Vorig weekend bij de andere opa en oma. Ze stappen een bakker binnen voor een brood en komen buiten met een donut. Want hij zou nu toch wel honger hebben hoor (we waren amper een uurtje van tafel ) Grappig was wel dat mijn zoontje het helemaal niet lekker vond (veel te zoet) Dus al snel zei hij: 'Niet lekker, mama opeten.' Niet ideaal voor mijn lijn ook dus, al die tussendoortjes.

Gelukkig eet hij wel nog altijd liever fruit dan al dat zoet. Als hij thuiskomt van de creche wil hij altijd een appeltje.

Maar het is gewoon af en toe heel frustrerend. Iedereen weet het altijd beter en vind mij blijkbaar een rare moeder die haar zoontje niets gund. Als ik mijn zoontje aardbeien geef zonder suiker of slagroom hoor ik al onmiddellijk zuchten en ocharme. Maar ik hou vol, want hij geniet er zo van.

Ik herken het ook helemaal. En dan vooral commerciele tussendoortjes. Oma's die met liga e.d. aankomen (valt nog mee als ik andere verhalen lees ). Maar het is zielig omdat ze "alleen" water krijgt en geen verdunt sap of suiker erin ( ). Ze vindt water heerlijk, waarom dat meteen verknallen?? Ze vindt brood met wat boter heel lekker, waarom meteen met zoet erop? En nu is droge rijstcracker favoriet. Mijn keus zou het ook niet zijn, maar vanmiddag waren de zuchten en medelijdende blikken niet van de lucht (er lag gesmeerd brood bij, ook met zoet, maar dat wilde ze niet). Mij vinden ze maar een harteloze moeder die haar kind niets gund.

En dat is niet eens waar. Ik probeer haar niet meteen te verknallen voor de rest van haar leventje. Zodat ze meer wil dan alleen maar zoet. Maar dat wordt niet altijd begrepen. Terwijl ze ook echt wel eens een koekje krijgt, een droog mariabiscuitje. Wat mijn dochter betreft het allerlekkerste koekje van de heeeeeeeeeeele wereld. En dat houden we nog even zo.

Hier vond oma het gek dat T geen suikerspin mocht.... "het is maar suiker hoor" GRRRR daarom juist!

Hier tussendoor het liefst rijstewafel, meloen of perzik momenteel

Heel herkenbaar inderdaad. Het leek iedereen sowieso al te lang te duren voordat ze eindelijk iets anders dan borstvoeding mocht en nu snappen ze weer niet dat ik alles rustig aan wil introduceren en dus liefst ook niet alles tegelijk! Ze gaan er nu vanuit dat ze dan ook meteen alles mag eten, vorige week kon ik nog maar net voorkomen dat ze een aardbeientaartje met slagroom (!!!) voorgezet kreeg
Ik ben pas net begonnen met Rapley en vind tussendoortjes dus nog totaal overbodig, maar wat zou ik eventueel kunnen toestaan als men haar toch per se iets wil geven af en toe? Ik dacht altijd dat soepstengels geen kwaad konden, maar las nu dat die erg veel zout bevatten. Mogen rijstwafels wel al of is een stukje fruit dan een beter idee?
Ik vind dit echt altijd heel lastig om mee om te gaan, ben helaas nooit assertief genoeg in dit soort situaties en ben soms zo overdonderd door andermans brutaliteit dat ik zo gauw niet weet hoe ik moet reageren. Voorheen kon ik nog altijd zeggen dat ze echt nog geen vast voedsel mocht, maar nu wordt dat dus lastiger en ben ik echt bang dat mensen dingen in haar mond gaan stoppen als ik even niet oplet. Ik wil er natuurlijk ook niet de hele tijd bovenop zitten, alsof ik anderen geen momentje met mijn dochter gun... De oma's en opa's respecteren onze aanpak gelukkig wel en zullen nooit zomaar iets aanbieden, da's al een hele geruststelling!

Heeee, wat leuk dit!

Ik herken dit helemaal niet. Als ik het zou meemaken zou ik het vreselijk vinden, maar zulk opdringerig gedrag komen wij gewoon niet tegen.
Misschien heeft dit te maken met het soort mensen in onze omgeving? Of dat we goed opletten en anticiperen op het mogelijk geven van iets dat wij niet willen? Of omdat ik nog maar weinig bij een echte slager of bakker kom? (En dan wel een verantwoorde slager bijv., met Beemsterscharrelvarkens en zelfgemaakte gekookte worst, waarvan ik het best o.k. vindt dat mijn zoon daar incidenteel een plakje van krijgt, nadat het mij gevraagd is.) Of dat de winkeliers in onze buurt, of het soort winkeliers waar ik naar toe ga, gewoon weinig aanbieden? Of kom ik zo onsympathiek over dat men ons niets aanbiedt ;-)?
Van alles een beetje denk ik... Als mensen mijn kind iets te eten willen geven, vragen ze het altijd eerst aan mij. Andersom doe ik dat ook. Bij opa en oma zeggen we zo snel mogelijk of van te voren wat wel en wat niet.
Maar anderzijds ben ik zelf niet heel strikt met het voedingsbeleid. Ik denk dat "mee-eten" juist het belangrijkst is "in de geest van Rapley". Belangrijker dan of je kind wel of niet een piepkleine hoeveelheid geraffineerde suiker binnenkrijgt. Natuurlijk zijn de grote lijnen van het voedingsbeleid wel erg belangrijk en daar zorgen wij dan ook voor. Wat dat betreft vind ik het veel belangrijker wat kinderen op het kdv krijgen aangeboden, want dat zet veel meer zoden aan de dijk dan een keer een incidenteel likje slagroom.

Als mijn ervaringen anders zouden zijn, zou ik waarschijnlijk anders reageren, maar zoals ik het nu lees vind ik de column enorm overdreven, zelfs wat "hysterisch" van toon. Vandaar nu een polemische reactie van mij, als tegenwicht ;-)

Ik snap werkelijk niet wat er zo fout is aan een likje slagroom. Ons kind eet standaard roomboter op brood bij ons. Slagroom zit een beetje tussen melk en boter in, met een beetje suiker toegevoegd, dat is echt niet schadelijk als een kind daar een enkele keer een klein beetje van krijgt! Tenzij het kind koemelkallergie heeft natuurlijk, maar dan lijkt het mij normaal dat opa en oma en familie en vrienden dat weten, wat dat is een nogal ingrijpende aangelegenheid. En ik heb nog nooit meegemaakt dat een vreemde ongevraagd mijn kind "voert".

In de column klinkt ook een soort "bezitsdrang". Je kunt gewoon niet exact blijven bepalen wat je kind allemaal binnen krijgt, van je partner, van je familie, van de oppas, van de kinderopvang, van het ziekenhuis.... en wat het kind zelf gaat pakken, uitkiezen, snaaien... Het lijkt mij belangrijker om je op de hoofdzaken te concentreren.
En ik vind het ook een beetje een luxeprobleem, als je kind geen allergie of ziekte heeft.

Verder weet ik wel dat drie maaltijden per dag te weinig zijn voor een kind (en ook voor veel volwassenen). Wat je verder daarnaast nog eet, kun je "tussendoortjes" noemen, maar je kunt het ook als kleine maaltijden beschouwen. Met mijn zoon eet ik soms vier keer per dag een maaltijd(je), als het zo uitkomt. Thuis is het "tussendoortje" dus een maaltijdje, even rustig zitten en iets eten en drinken. Echte "tussendoortjes" vind ik meer iets voor onderweg.
Kinderen moeten om de 2-3 uur iets eten en drinken, dat doen de meeste volwassenen ook. Natuurlijk is fruit beter dan snoep, maar dat ligt niet aan het fenomeen "tussendoortjes" op zich. En als je op pad gaat, is het handig om iets
mee te nemen dat niet vies wordt en niet knoeit. Op nr. 1 van onze tussendoortjeslijst staat dan ook een droge boterham - hartverwarmend hoe mijn zoon daar van kan smullen. Helaas zit er veel zout in brood en meer dan drie boterhammen per dag lijkt mij niet zo goed; dus als je kind daarnaast veel broodmaaltijden krijgt lijkt een boterham als tussendoortje mij niet zo heel goed.
Ik heb ook standaard een kant-en-klaar ingepakt koekje en een pakje/flesje drinken (van de natuurvoedingswinkel, dat wel) in mijn tas of bakfiets zitten, voor noodgevallen. Die gewoonte heb ik overgehouden aan de eerste maanden, toen ik zelf verzwakt was van de keizersnee en heel veel met mijn kleine baby op pad moest naar ziekenhuis e.d. en mijn eten en drinken er nog wel eens bij inschoot. En nu is het handig voor zoonlief, voor als we te lang op stap zijn of voor als ik in de haast niets van te voren kon klaarmaken om mee te nemen.
En als het mooi weer is eet ik ook wel eens met zoontje samen 1 ijsje in het park (eko rijstemelk-, water- of roomijsje). Gewoon omdat dat lekker en gezellig is. Ik vind een ijsje-op-een-stokje per definitie iets wat je "tussendoor" eet, ik vind het juist heel vreemd als kinderen dat als toetje krijgen.

Ik walg zelf van die hele commerciële kinder- en moeder-"cult", met al die speciale "kinderproducten" die me totaal overbodig lijken. Die hele sfeer vooral stoot mij af. Reclame gericht op kinderen vind ik misdadig en moet verboden worden.
Maar het voordeel van goede "kinderkoekjes" en "kindercrackers" is dat er heel weinig zout in zit. Dus soms hebben speciale kinderproducten wel zin.

Heel vreemd vind ik het dat bijna alle kleine kinderen soepstengels en gewone crackers als tussendoortjes krijgen. Ik vind het vreselijk dat het kdv dat iedere middag aan de kinderen geeft. Het staat zelfs op de lijst met tips voor tussendoortjes van Christel Rengers. Maar er zit weinig gezonde voedingswaarde in en wel veel zout. Dan toch liever een stuk droge volkorenboterham of een kinderkoekje...

Verder is het natuurlijk harstikke goed, zo'n lijst met tussendoortjes!
http://www.kiind.nl/articles/63/Tussendoortjes.html

groet,

HH

jij hebt ook een punt. inderdaad vind ik persoonlijk het ook nogal eens overdreven hoor met snoepgoed, koek ed wat af en toe gegeven wordt omgegaan wordt. maar dit heeft meer betrekking op de iets oudere kinderen.
als mijn dochter een jaar of wat is vind ik het ook niet zo heel erg maar sommige mensen hebben gewoon geen gezond verstand.
de oudste dochter gaf mijn schoonzus weleens advocaat toen ze paar maanden was (nou, lijkt me dat niemand dat kan goedkeuren, alcohol) en de genoemde mergpijp rond de 4 maanden incl. chocolade en marcepijn ed vind ik toch ook te gek voor woorden.

ik vind het nogal een verschil of je net bent begonnen met voedsel introduceren of dat het eten op zich al redelijk goedgaat.

Ik ben het er inderdaad wel mee eens dat het niet overdreven moet worden. Het is ook niet zo dat ik hier voortdurend mee bezig ben of mee te maken krijg, maar het onderwerp is voor mij wel erg herkenbaar, vandaar mijn reactie in dit topic. Op verjaardagen en dergelijke heb ik echt vaak het gevoel dat ik me moet verdedigen en moet uitleggen waarom wij liever hebben dat ze bepaalde producten (nog) niet eet. En zelfs dan krijg ik het idee dat ze niet snappen waar ik me nu zo druk om maak
Ook van Rapley zijn de meesten overigens nog niet overtuigd, maar dat staat hier dan weer los van. Feit is wel dat deze methode voor veel mensen onbekend is en dat je nogal eens rare blikken krijgt als je vertelt dat je jouw kindje zelf stukjes laat eten Iedereen gaat er maar vanuit dat je gepureerd eten aan gaat bieden, daarom vind ik dit forum ook zo heerlijk. Allemaal mensen met dezelfde opvattingen over (bij)voeding zonder dat je steeds moet uitleggen waarom je bepaalde keuzes maakt!

Liefs,
Pineco

Leuk dat jullie het ook herkennen. Ik maak het ook mee dat mensen mijn zoon iets willen geven. Op de een of andere manier vinden ze het leuk om te doen. Mensen vinden het vaak schattig. Ik lees ook wel vaker dat moeders dat mee maken. Mijn zoon eet maar weinig tussendoortjes omdat er ook niet zoveel ruimte voor is tussen de maaltijden door. Dat is voor elke leeftijd weer anders natuurlijk.

Voor mij zit er trouwens wel een verschil tussen slagroom en boter. Er zit behoorlijk veel suiker in. Maar het is maar net waar je moeite mee hebt natuurlijk. Zo heb ik liever een halve soepstengel dan een boterham van het kdv. Veel brood is enorm bewerkt en er zit van alles aan toegevoegd waaronder heel veel zout. Meer dan in sommige soepstengels, als je die af en toe eet is het niet erg. Er zit verder weinig voedingswaarde in dat ben ik met je eens. Maar volgens mij hebben de op kdv's niet altijd het allerbeste brood. Bovendien vind ik dat een grote snack voor tussendoor. En al die kinderkoeken vind ik ook helemaal niets. Daarmee worden ouders ook heel erg voor de gek gehouden. Wat zou je voor op het kdv een goed alternatief vinden voor de soepstengel of cracker? Die worden ook gegeven omdat het makkelijk op te eten is denk ik.

Poppy

Ik citeer Gonneke uit een ander draadje:

"Als je kijkt naar het spijsverteringstelsel van de mens zie je daar duidelijke overeenkomsen met dat van dieren die de hele dag door eten. Grazers, maar dan zonder gras ;-)
De hele dag door kleine beetjes eten is dus eigenlijk heel gezond."

Maar dat moeten dan wel gezonde beetjes zijn. Anders is het niet zo gezond, ook niet voor je tanden.

Poppy

Hier geen last van ''maffia'' hoor. Al moet ik zeggen dat er bij de drogist gisteren door de eigenaar gevraagd werd of m'n dochter een snoepje mocht.... ze is 8,5 maand oud!! Maar volgens mij was dat meer dommigheid en onwetendheid van de man dan maffiagedrag Wellicht is dat ook bij de meeste opa's en oma's de oorzaak?
Overigens heb ik ooit nooit last gehad van "borstvoedingsmaffia". Misschien straal ik iets vijandigs uit...

Ik ben ook al het omgekeerde tegengekomen: mensen die vinden dat mijn ventje teveel eet. Als hij 's avonds rapley eet wat er gegeten wordt, dan blijft hij de hele tijd mee aan tafel zitten en eet ook. niet overdreven veel vind ik: 2 stukjes droog frans brood en wat groenten bv, of wat rijst en groenten en een lepel kokosmelk (mag hij dat eigenlijk? hij vindt het geweldig maar zeker ben ik er niet van), ... Er zijn er die vinden dat hij een beetje continu eet (wat waar is zolang iedereen aan tafel blijft zitten).

Anderzijds heb ik ook wel grootouders die vinden dat op 9 maand nog geen taart, rijstpap, ijs, chocolade en tiramisu toch wel erg vreemd is. Maar Kamiel krijgt wel petit beurretjes van mij en heeft ook al van de slagroom geproefd en ook ijs, maar wel echt lekker roomijs. Dat is een beetje het probleem: ik wens geen ganse stukken taart voor mijn baby, geen alcohol (tiramisu), geen dingen waarbij ik twijfels heb over ingrediënten en voedingswaarden, geen bergen suiker zeker omdat hij daar nogal gevoelig aan is (niet te houden dan) en al helemaal niet voor zijn fruit op is. Mijn probleem is vnl dat mijn moeder mij al een tijd zegt dat ze dat lekker allemaal gaat geven als ik haar ooit op Kamiel laat letten (wat ik bijgevolg momenteel niet doe)...

Ach, we proberen allemaal gewoon te doen wat ons best lijkt, ook ifv hoe wij zelf eten en later wensen dat onze kinderen met on mee-eten veronderstel ik?


Sarah

Ik merk inderdaad ook dat ik best selectief ben en mijn kind niet meer zo makkelijk bij iemand achterlaat als ik weg moet. Toen ze alleen nog borstvoeding kreeg, wist iedereen gewoon dat ze niets anders mocht en werd daar verder niet moeilijk over gedaan. Nu hoor ik bepaalde ooms en tantes wel eens iets zeggen in de trand van "die mama van jou gunt je niks, wacht maar eens tot je bij ons bent, dan krijg jij wel lekkere slagroom". Ze zeggen het misschien lachend, maar ik weet gewoon zeker dat ze haar ook iets zullen geven als ik haar alleen daar zou laten. Dat doe ik nu dan ook niet.
Ik weet best dat ik niet altijd kan zien wie wat in haar mondje stopt en ze mag ook best een keertje zondigen, maar daar vind ik haar nu gewoon nog te jong voor. Over een tijdje word ik wellicht iets makkelijker daarin, maar nu zou ik het jammer vinden als ze dingen toegestopt zou krijgen die ik niet geschikt voor haar vind.
Ik denk wel dat het meestal een kwestie is van onbegrip en dat het allemaal met de beste bedoelingen gebeurt, maar ik vind het toch irritant...
Gelukkig zien ze wel dat ze ook heerlijk kan genieten van een banaantje, kersen of een broodkorst, dus dat biedt wel genoeg gezonde alternatieven waarmee ze ons meisje kunnen verwennen

Sarah&Kamiel wrote: Mijn probleem is vnl dat mijn moeder mij al een tijd zegt dat ze dat lekker allemaal gaat geven als ik haar ooit op Kamiel laat letten (wat ik bijgevolg momenteel niet doe)...

Sarah

Sarah, hoe is het inmiddels? Het is zo herkenbaar, met 3mnd wilde ze hem al venkelthee geven tegen de krampjes, met 4mnd wilde ze hem al worteltjessap geven, "jij denkt dat bv vloeibaar goud is, als hij bij mij is geef ik hem toch lekker wat ik wil, jij bent er dan toch niet, dan zul je zien dat hij er tegen kan.....Ik meteen vinnig geantwoord dat ik het sowieso meteen in de luier zou merken... Nu ik met Rapley ben begonnen,is ze wel trots dat hij het al zo goed doet, moet ik horen als ik zeg dat de bloemkool geen succes was "ja maar dat zou ik hem nog niet geven, alleen geprakt! gggrrrrrrrrr

Oh.. wat klinkt mij dit bekend voor (helaas)...

Sierra, zie dat jij ook al leuke horrorverhalen te horen krijgt...

Hier in mijn omgeving krijg ik het gevoel dat het normaal is om flesvoeding te geven, hooguit 6 weken borstvoeding. Daarna moet je toch echt ermee stoppen. Dat ik al 5 maand bv geef is uit den boze! Maar wat nog erger is en zielig is voor mijn zoon, dat hij nog steeds geen vaste voeding krijgt. Al vanaf 2 maand!!! kreeg ik te horen wanneer ik met fruit en groentehapjes ging beginnen. Mijn schoonmoeder had met 3 maanden al potjes in huis!! Sindsdien vraagt ze standaard iedere keer wanneer ze nou een potje mag geven (tja, 't lijkt wel een klein kind). Tja, Jelte is geen baby meer volgens haar, dus borstvoeding hoeft niet meer.

Laatst vroeg ze ook wanneer jelte bij haar mocht slapen... zei dat dit nog wel even zou duren, in ieder geval nog zolang ik nog borstvoeding geef. En dan moet de situatie er ook maar naar wezen... Krijg ik een weerwoord terug wanneer ik ga stoppen met borstvoeding!!! Pardon... dus haar plezier gaat voor de gezondheid van haar kleinzoon?

Ik weet dat het voornamelijk iets is (bij mijn schoonmoeder) dat het onwetendheid is. Ik heb haar al eens aangespoord op internet te gaan neuzen over rapley en überhaupt over baby's en voeding.. Maar dat doet ze dus niet, ze heeft 't juiste voorbeeld al gehad, namelijk mijn schoonzus. Met drie maanden ging zij over op bijvoeding.. of eigenlijk hoofdvoeding. Dan was melk niet meer interessant genoeg en kreeg de kleine thee met gewone melk, potjes (ja, alleen maar potjes). Aan borstvoeding had ze nooit gedaan, want ze had er volgens haar toch geen voeding inzitten, want haar moeder had het ook niet. Dus na 6 weken ging beide kinderen ook al logeren bij opa en oma, want dat was geen probleem. Hadden zij ook een avondje vrij...

Maarree...ik blijf stug volhouden!!! Doe 't lekker op mijn eigen manier... hoe ik denk dat het goed is voor mijn zoon. En roosvicee komt hier ook voorlopig nog niet in huis.

Groot gelijk hoor Rixt, het lijkt soms inderdaad vechten tegen de bierkaai, mijn schoonmoeder was net zo. Dan hoorde ik haar tegen mijn dochter zeggen "Als jij nu gewoon een flesje zou krijgen, kon je ook eens een keer bij oma blijven" en meer van dat soort dingen. Ze zag de meerwaarde van de borstvoeding niet echt en vraagt zich nu soms nog steeds af hoe het kan dat ik "nog wat heb".
En toen we gingen Rapleyen was het commentaar niet van de lucht, dit kon volgens haar nooit goed gaan...

Maar we hebben haar versteld doen staan en ze is nu echt helemaal om! Ik hoor haar nu zelfs heel trots aan anderen vertellen hoe goed haar kleindochter eet. En aangezien Evi groeit als kool, lijkt ze er inmiddels ook van overtuigd dat bv geen verkeerde keuze was. Ik ben stiekem wel heel trots dat we haar ervan hebben kunnen overtuigen dat onze aanpak goed en gezond is. Ik hoor haar nooit meer klagen en ze is gelukkig ook helemaal tegen slechte tussendoortjes, dus we kunnen onze dochter nu met een gerust hart bij haar achterlaten.

Dit gaat wel een beetje off-topic Even on-topic dan maar: er zijn nog steeds wel mensen die het zielig vinden dat ze geen suiker mag. Vorige week kon ik nog net voorkomen dat ze een muffin en een bakje vanillevla met stukjes chocola (!!!) kreeg. Bij die mensen laat ik haar de komende maanden dus never nooit niet alleen! Maar de meesten vinden het allang leuk dat ze haar allemaal gezonde dingen mogen geven, vooral als ze zien dat ze er zo van geniet. Dus ik hoef niet al te vaak boos te worden

Antwoord aan Sierra:

Mijn moeder draait niet bij neen. Die vind dat ik hem echt wel tekort doe. Hij mag daar dus niet alleen blijven. Ze heeft al een kast vol koekjes voor hem staan. Mijn schoonvader heb ik betrapt op een fijne zomeravond terwijl hij Kamiels hand in zijn pint stak en die hand (voor een keer stak Kamiel hem eens niet in zijn mond) in zijn mondje stak. Ook afgevoerd als potentiële babysitters voor de eerstkomeende 6 jaar ... zucht.

Gelukkig is er mijn broer nog en zijn vriendin die tegen elke vorm van bewaarmiddel is om chemisch gemodifieerde voedingsmiddelen: de ene animeert Kamiel ontzettend en de andere zorgt voor erg degelijk eten. Bij Kamiels meter stuur ik hem ook leiver niet, daar staan alleen lightproducten in de kast, en dat heb ik niet graag dat mijn kind eet.

Heb hem voor zijn eerste verjaardag wel een klein stukje echte zwarte fondantchocolade laten proeven: hij vond het geweldig, maar goed, ik veronderstel dat hij die smaak kent van in mijn melk...