Hennah wrote:Beste Yvonne,
Het is hartstikke vervelend wat er is gebeurd en is het naar dat deze gastouder zo slecht met meningsverschillen om kan gaan. En ontzettend jammer dat je "opeens" je gastouder kwijt bent!
Maar na alle instemmende reacties wil ik hier toch een ander geluid laten horen.
Eerst even terug naar de aanleiding.
Als ik het goed begrijp, ging het zo:
Jullie willen graag het voedselintroductieschema van Stefan Kleintjes volgen. Jullie kind heeft geen last van allergie en overgevoeligheid. Jullie kind krijgt viermaal per dag bv. Eten, groeien en ontwikkeling gaat goed.
De gastouder heeft een keer ander brood en een halve krentenbol gegeven. Het voedselintroductieschema adviseert om pas vanaf 1,5 jaar met krentenbrood te beginnen.
Klopt het dat jullie dochter niets aan het andere brood en de halve krentebol heeft overgehouden, geen buikpijn, geen allergie en geen poepproblemen?
Ik denk dat jullie te heftig op deze situatie hebben gereageerd.
Het voedselintroductieschema is hartstikke lastig om te volgen voor een kdv of gastouder (ik vond het zelf ook lastig, vooral rond die leeftijd, dat het een wel en het andere niet "mocht", terwijl mij dat niet altijd logisch leek). Toen mijn mijn zoon met 9 m. naar het kdv ging, heb ik het ook meegegeven, maar ik heb niet het idee dat ze er goed naar gekeken hebben (hij is nu bijna 22 m.). Ik snap nu ook wel dat dat veel te veel gedoe voor ze zou zijn. Ze hebben een lijstje met welk kind welk voedsel echt niet mag. Ik denk dat het goed is om dat te beperken tot de echt belangrijke zaken, zoals allergieën. Verder is het een zaak van veel compromissen en afwegingen, en moet je vooral prioriteiten stellen en de grote lijnen aangeven. Als je kind een enkele keer iets krijgt wat je liever niet wilt, en het wordt er niet ziek van, dan is dat echt geen ramp. Veel belangrijker voor je kind is de sfeer en het pedagogisch beleid.
Gonneke zegt hier op het forum vaak over het voedselintroductieschema: het is een borstvoedingsvriendelijke richtlijn voor kinderen die gevoelig zijn voor allergieën en voedingsproblemen. Het is geen rigide schema, maar kan door ouders naar eigen inzicht worden toegepast. Je moet vooral goed naar je eigen kind kijken. Als je kind goed op voedsel reageert, als jij het idee hebt dat je kind al eerder iets kan eten, dan kan je dat best (voorzichtig) proberen. Je merkt dan wel vanzelf of het goed gaat of niet. Andersom kan het ook zo zijn dat je kind iets niet verdraagt wat volgens het schema al wel "mag".
Op het kdv vertelden ze vol trots dat mijn zoon zo gesmuld had van de verse aardbeien, terwijl hij nog geen 1 jaar was en ze dan eigenlijk nog niet "mocht". Hij was er niet ziek van geworden. Ik kon het echt niet over mijn hart verkrijgen om daar een opmerking over te maken, ik was juist blij dat hij lekker aardbeien had gegeten! (Nu lust hij ze niet meer, helaas...)
En verder kunnen kinderen ook heel goed zelf aangeven wat goed voor hen is. Penelope Leach beschrijft in haar boek Baby en Kind een onderzoek waarin kinderen een divers voedselaanbod kregen waaruit ze zelf konden kiezen, en dat ze daarvan over een langere periode precies namen wat goed voor hen was. (Daarom is het ook belangrijk om kinderen niets op te dringen, omdat ze bijv. allergisch kunnen zijn voor iets dat ze niet willen eten.)
Heel belangrijk is ook dat je kind met plezier eet, in een ongedwongen sfeer, en de ruimte krijgt om aan te geven wat het wel en niet wil, en hoeveel. Door er zo' n druk op te leggen met zo'n schema, kan juist een krampachtige situatie ontstaan.
Over krentenbrood zijn hier al verschillende draadjes geweest. Zelf snap ik niet waarom het pas met 1,5 jaar zou "mogen". Het hangt ook van het soort krentenbrood af, er zijn vele soorten: bruin, wit, met of zonder noten/zuidvruchten/spijs, etc. Mijn zoon kreeg rond zijn 1e jaar al krentenbrood, en dat ging prima. Wel let ik op dat er geen hele noten in zitten.
Er zijn meer ouders die al eerder krenten- of rozijnenbrood geven.
Liever krentenbrood dan koek of snoep!
Verder denk ik dat het onzinnig is om te stellen dat een gastouder of kdv precies moet doen wat de ouders zeggen. Meestal zijn er meerdere ouders, met allemaal hun eigen wensen, dus dat is al lastig. Pedagogisch medewerkers en gastouders (vak)mensen die je in hun waarde moet laten. Als ze precies elk detail zo moeten uitvoeren als jij wil, dan getuigt dat van weinig respect, dan is het meer een meester-slaaf-relatie. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je het met elkaar eens bent over de grote lijnen (als het goed is heb je daar het kdv of de gastouder op geselecteerd), en dat daarnaast ieder individu de ruimte heeft voor een eigen invulling die bij die persoon past. Het is voor je kind veel beter om verzorgd en opgevoed te worden door iemand die doet waar die achter staat, iemand die zich goed voelt en zelfverzekerd is, dan door iemand die precies uitvoert wat een ander heeft voorgeschreven, tegen haar zin in, en slecht gehumeurd, onzeker en onderdanig is. En zo gauw er andere mensen in het spel zijn, kan niet alles precies zoals je zelf wilt. Dit speelt al tussen vader, moeder, opa en oma, maar ook bij gastouder en kdv (en de verpleging in een ziekenhuis). Het is dan de kunst om te overleggen, elkaar te respecteren en soms compromissen te sluiten.
Overigens leer ik van de pedagogisch medewerkers op het kdv juist veel over pedagogische zaken. En zij willen ook graag van de ouders leren, ook over bijv. voeding. Er zitten dus twee kanten aan.
"Zij vond dat Nikki veel te weinig te eten kreeg."
Heb jij gevraagd waarom ze dat vond? Merkte ze misschien dat Nikki honger had of niet tevreden was? Of niet gezond?
Mijn zoontje eet op de creche anders en vaak meer dan thuis.
Ik denk verder het dat het heel belangrijk is om je "voedingsvoorschriften" af te wegen tegen de andere aspecten van de verzorging en opvoeding. Hechting en pedagogisch klimaat zijn uiteindelijk veel belangrijker.
Dat jullie je gastouder kwijt zijn, is natuurlijk heel lastig voor jullie als ouders, maar ik vind het vreemd dat je het niet over het hechtingsproces van je kind hebt, terwijl dat juist in deze periode zo speelt. Het is niet niks om dan van "oppas" te moeten wisselen.
Ik ben zelf ook niet tevreden over het voedselbeleid van ons kdv dus worstel ik ook met deze materie. Ik merk dat overleg van "dit mag wel en dat mag niet" met de pedagogisch medewerksters alleen maar verwarring en ongewenste situaties geeft (bijv. dat mijn zoontje opeens niet met de gezamenlijk pot macaroni mag mee-eten, dat vind ik dan zo zielig want hij kan zo genieten van eten en hij houdt zo van pasta...). Ik kies er nu voor om met de leiding over de grote lijnen van het voedselbeleid te gaan praten, en me niet gedetailleerd te bemoeien met wat er van dag tot dag gegeten wordt in de groep. In de groep mag mijn zoontje beslissen wat hij wil eten, ik vind het de verantwoordelijkheid van de leiding om geen "slecht voedsel" (te zout, smeerworst, smeerkaas) in te kopen.
Zelf stel ik vraagtekens bij de gezondheid van het "menu" dat je zelf je kind voorschotelt. In brood zit erg veel zout (0,5 g per snee). Vier boterhammen per dag is ongeveer 2 gram zout, terwijl geadviseerd wordt een kind van 6 -12 maanden niet meer dan 1 gram zout te geven.
Alleen maar brood met boter, twee keer per dag, lijkt mij ook erg eenzijdig, terwijl gevarieerd eten juist belangrijk is. Ik zou er altijd nog andere dingen bijgeven: vooral groente, later ook ei e.d.
Als je alleen maar brood met boter geeft, dan lijken mij potjes babyvoeding eerlijk gezegd nog gezonder, daar zit tenminste groente in en geen zout (maar het beste is natuurlijk verse groente).
Juist toen mijn zoontje jong was, gaf ik hem vooral groente bij de lunch (meestal voedzame groente, zoals gekookte wortel, pompoen, pastinaak, aardappel, bataat, erwtjes), met daarbij brood met boter of olie. Op die manier at hij minder brood dan wanneer hij alleen brood zou krijgen. Bovendien is groente ontzettend belangrijk en gezond, en vind ik 1 keer per dag groente te weinig.
Naar het kdv geef ik vaak een potje pompoenpuree o.i.d. mee, dat krijgt hij dan als broodbeleg. Bovendien geven ze daar ook vaak tomaat, komkommer of paprika.
Jullie geven een paar droge boterhammen met roomboter mee voor je dochter. Het lijkt mij dat je dochter dan niet kan kiezen wat ze wil eten. Maar dat "zelf kiezen" (uit een gezond, beperkt aanbod) is juist een essentieel onderdeel van de Rapley-methode.
Viermaal drinken per dag lijkt mij te weinig. Hoevaak drink je zelf wel niet op een dag?
Over het "andere" drinken naast de bv: Ik zou daar ook niet zo krampachtig mee omgaan. Vroeg of laat moet je kind toch wat anders gaan drinken. Water en sap drinken kan echt prima samengaan met bv blijven geven. Na ongeveer 9 m. is je productie redelijk stabiel, en hoef je je niet zo'n zorgen te maken. En trouwens, al zou je productie wat gaan afnemen, dan kun je nog steeds bv blijven geven. Het is een natuurlijk proces: je kind gaat steeds meer anders eten en drinken, en geleidelijk aan wordt de bv minder, of niet, of bij sommigen plotseling. Je bent daarbij ook afhankelijk van wat je kind wil (en wat je zelf wil en kunt). Je gaat op een gegeven moment toch minderen of stoppen met de fles (en kolven), en niet alle kinderen gaan meteen veel uit een bekertje drinken. Je hebt zelf al gemerkt dat je kind geen fles meer wil. Het zal toch niet altijd voor jou mogelijk zijn om langs te komen? Het is fijn als je kind dan ook water wil drinken. Het is belangrijker voor een kind om voldoende te drinken dan om geforceerd alleen maar bv te blijven geven.
Ik vond het juist moeilijk om mijn kind water te leren drinken, ik denk dat het juist goed is om dat vroeg te gaan oefenen. In het begin, en soms ook langere tijd, drinkt een kind echt nog niet zoveel ander drinken hoor, dat vond ik juist een probleem, ik heb me wel eens zorgen gemaakt over zijn vochtinname. Ik ben juist blij dat hij op het kdv beter water en sap drinkt dan thuis.
Ook voor de mondmotoriek moet een kind tijdig gaan oefenen met uit een beker drinken. Het krijgt dan vaak niet meer dan een paar slokjes binnen hoor, het gaat om het oefenen.
En als laatste: ik vind het niet gek als iemand nog nooit van Stefan Kleintjes of Gill Rapley heeft gehoord.
Ik hoop dat je wat aan mijn opmerkingen hebt en dat jullie gauw in een betere situatie komen.
Sterkte!
HH
Bedankt voor je reactie.
Wat mij vooral stoorde aan dit akkefietje is het feit dat ze het niet overlegd. Ze heeft nog nooit gezegd dat ze vond dat Nikki te weinig at, pas aan de telefoon zei ze dat. We wilden met haar praten over onze ideeen, maar we werden afgewimpeld. Ik had er graag met haar over willen praten.
Ze heeft het ook uit zich zelf niet verteld dat Nikki een krentebol had gehad. Dat vind ik ook jammer. Want ze wist dat ik dat liever niet had en ik denk dat ze het daarom ook niet verteld had. Nu kwam ik er achter en moest ze het wel vertellen.
Ze heeft er geen last van gehad, maar zoals ik al zei; ik bepaal wat ze krijgt, niet de gastouder. En dan had ze bij me moeten komen en zeggen dat ze het idee heeft dat Nikki te weinig krijgt.
Thuis expirimenteren we geregeld met eten. Het brood met beleg gaat steeds beter. We wilden dit mee geven zodra ze dan ook haar brood goed eet.
Ei krijgt ze ook af en toe.
En zodra ik thuis kwam met haar kreeg ze altijd fruit, en s'avonds eet ze erg goed van de aardappels met groente.
Ze groeit gewoon goed en ze is levendig dus er is helemaal geen reden om je zorgen te maken. En er is ook niets moeilijks aan voor de gastouder, ze hoeft alleen maar dat te geven wat wij mee geven.
Je zegt dat 4 voedingen te weinig zijn. Zodra ik merk dat Nikki zin heeft dan leg ik haar aan. En ja dat is "maar" 4 keer per dag. Ook nu kan ik weer zeggen dat ze echt goed plast, geen droge huid heeft en ook levendig is.
We oefenen nu al met een gewone beker maar dit gaat nog niet zo fantastisch. We hebben zo'n oefenbeker waar de neus uit is. Ik wil haar zeker hier uit laten drinken want ik ben van plan om toch binnenkort een voeding er af te halen.
Ik merk nu dat Nikki de laatste dagen langer wakker is en ik dus meer mogelijkheden heb om eens wat extra's te geven. Wat je zei over het brood met het zout, daar zou ik eens beter aan denken. Al heb ik er verder nog nooit wat over gehoord. Het is ook heel wisselend, vanmorgen at ze 1 broodje, maar soms eet ze er ook 1,5 tot 2.
Ik denk dat er van beide kanten nwel wat over te zeggen is.
Waar het mij om gaat is dat ze het had kunnen aangeven en niet naar eigen idee Nikki kunnen bijvoeden. Dat maakt me boos, niet zo zeer die krentebol, maar het idee dat zij over mijn kind beslist.
Achter af geziend denk ik dat het zowiezo goed is dat we een andere gastouder krijgen. De match met deze was denk ik niet 100%. We verschilden te veel en er moet toch een soort van klik zijn. Het is erg dat mijn kind hier de dupe van moest zijn. Daarom gaan we nu er langer over na denken zodra we een andere gastouder op het oog hebben. Dit moet een blijvende zijn.
En qua pedagogisch begeleid... ze ging soms ook wel wat raar met de kinderen om. En ik weet ook dat dat misschien nog wel belangrijk is dan de voeding.
In ieder geval bedankt voor je reactie.
Weer veel stof tot nadenken!
