Bijvoedingforum

Erg jammer hoor. Net nu ik zelf steeds enthousiaster begin te worden...

Ik was begonnen met Rapley omdat mijn dochter lepeltje weigerde en ik had gevraagd op KDV of ze het ook wilden doen. Aanvankelijk deed de (wat onervaren) leidster niet moeilijk, maar toen de vaste leidster terug kwam van vakantie, oei, oei, oei! Die vond het veel te eng en na bespreken in groep wilden ze alleen maar doorgaan als ik een 'afstandsverklaring' zou tekenen. Daar stond letterlijk in dat ze niet verantwoordelijk waren voor enig letsel dat voortkwam uit deze risicovolle handeling (geven van stukjes ) en dat ze niet in staat waren tot adequaat medisch handelen . Ik vond dat wel erg heftig en heb niet getekend.

(kindjes kunnen zich toch ook in brood, speelgeod e.d. verslikken!? Dan neem ik aan dat leidsters ook handelen!)

Ze hebben voor mij nagegaan wat hun centrale beleid in hun organisatie hierin is en hebben advies van GGD gevraagd, helaas heeft deze hun zwart op wit geadviseerd om er (als professional) geen verantwoordelijkheid voor te nemen en de 'service' niet aan te bieden. Ik begrijp best dat ze niet tegen het advies van GGD in kunnen gaan... , maar ik kan dat formulier niet tekenen. Dus geen Rapley voor mijn meisje op het KDV (inmiddels pakt ze lepeltje wel). Het valt me eigenlijk een beetje tegen van de GGD!

Jammer!

Je kunt met de GGD in discussie gaan en hen vriendelijk te vragen om wetenschappelijk bewijs dat deze manier van voeden een risicovolle handeling is. Ik vermoed dat ze daar heel erg hard naar zullen moeten zoeken - zonder resultaat. Evenals wetenschappelijk bewijs dat het voeren met een lepeltje van vloeibaar of dik-vloeibaar voedsel niet risicovol is.

Goeie tip van Gonneke!

Enne welke regio betreft het eigenlijk?

Wat ik me wel kan voorstellen is het volgende. KDV's hebben standaarden, protocollen waarbinnen ze werken, opdat ze allen hygiénisch en veilig doen. Op het moment dat je uitzonderingen moet gaan maken (één appeltje niet meepureren in de grote blender maar in stukjes snijden) en af moet wijken van je stramien moet je nvan je protocollen afwijken en kun je dus niet meer controleren dat alles op de meest hygiënische en verantwoorde wijze gebeurt.
En, het feit dat leidsters niet gewend zijn om op te letten als een kindje zelf eet, ze zijn immers alleen het voeren gewend is ook een nadeel (het gevaar zit 'm dan in het laten aanrommelen en er daarna amper naar omkijken, immers, de andere kindjes moeten gevoerd worden...).
Dus ik denk dat het in een setting waar het niet de norm is en waar mensen er niet meer vertrouwd zijn (en ook niet echt gemotiveerd zijn) misschien wel degelijk iets risicovoller kan zijn. Niet door de methode zelf, maar omdat men er onbekend mee is. Dus in dat licht snap ik het advies van de GGD wel, die als taak heeft om zoveel mogelijk risico's uit te sluiten.

Ik heb het niet geforceerd. Maar het zijn in mijn geval ook maar twee dagen. Ik vond het belangrijker wát ze krijgt dan hóe ze het krijgt tijdens die twee dagen.
Donja zorgde zelf wel voor haar rapleybeleid: ze pakte steeds de stukjes fruit die er ook lagen voor de grotere kindjes. Trots vertelden de leidsters vervolgens dat ze zijn overgestapt op hele stukjes geven aan Donja omdat het zoveel beter gaat. Ja, dat wist ik al hoor, dacht ik!