"Natriumglutamaat is een ingrediënt van het Chinese keukenkruid Ve-tsin. Van oorsprong komt Ve-tsin uit Japan, waar het uit gefermenteerd zeewier werd bereid.
De smaak van de stof is zo typerend dat deze wordt aangeduid als vijfde smaak: umami; ook wel te omschrijven als "hartig". (De andere primaire smaken zijn zout, zoet, zuur en bitter.)
Vrij glutamaat (de zuurrest van glutaminezuur) komt van nature in verschillende andere voedingsmiddelen voor. Voorbeelden zijn tomaten, gefermenteerde sojaproducten, oude kaas en gistextract. Kleine hoeveelheden zitten in paddenstoelen, parmezaanse kaas, moedermelk, pinda's en blauwschimmelkaas. In deze (en andere) voedingsmiddelen ontstaat het vrije glutamaat als afbraakproduct van eiwitten. Oude kaas, waar het afbraakproces van de eiwitten langer heeft geduurd, bevat meer vrij glutamaat dan jonge kaas. Hierdoor smaakt oude kaas meer "umami", oftewel "hartiger"."
"Van de stof werd in het verleden verondersteld, dat het het chinees-restaurantsyndroom, ook wel Dr. Wong-syndroom, naar de naam van de ontdekker ervan, kan veroorzaken. Wetenschappelijk onderzoek onder gecontroleerde omstandigheden heeft dit weerlegd.[1][2] Het zou uitmaken, of de stof natuurlijk - uit zeewier of door natuurlijke fermentatie - ontstaat, dan wel chemisch wordt bereid, wat wetenschappelijk gezien niet mogelijk is. Het gaat hier om klachten als gevoelloosheid van de nek, armen en rug, hoofdpijn, tintelingen, versnelde hartslag en maag- en darmklachten.
Sommigen veronderstellen, dat de stof kan werken als een trigger bij de totstandkoming van bepaalde ziekten. Er is geen wetenschappelijk onderzoek dat deze hypothese ondersteunt. De vermelding van de aanwezigheid van MSG in het voedsel is verplicht. Dat geldt alleen bij voorverpakt voedsel. Het geldt niet voor voedsel, dat bijvoorbeeld in restaurants wordt geserveerd. En uiteraard ook niet voor die producten waar het in hoge hoeveelheden van nature in voorkomt."
http://nl.wikipedia.org/wiki/Mononatriumglutamaat
"Er zijn veel geruchten over het zogenoemde “Chinees-restaurant-syndroom”, waarbij natriumglutamaat subjectieve symptomen als duizeligheid, flauwtes en hartklopping zou veroorzaken. Hoewel er uitvoerig onderzoek naar is verricht is dit nooit wetenschappelijk vastgesteld.
De hoeveelheid toegevoegd glutamaat in voedsel ligt normaal tussen de 0,1 en 0,8%, na volledige bereiding, wat in de zelfde orde ligt als de hoeveelheid natuurlijk glutamaat in traditionele gerechten. "
"Recente studies laten zien dat glutamaat uit voedsel de belangrijkste energiebron is voor de darm. De darm heeft zo'n hoge voorkeur voor glutamaat dat van alle ingenomen glutamaat slechts 4% in het darmkanaal overblijft en in het bloed word opgenomen. Dit betekent ook dat we bijna alle glutamaat die we nodig hebben zelf moeten synthetiseren.
Alle glutamaat in voedsel word in het spijsverteringskanaal omgezet in vrije, ongebonden glutamaat. Glutamaat word bovendien in de hersenen gebruikt als neurotransmitter. De hersen-bloedbarriere, die bepaalt welke moleculen wel en niet in de hersenen terecht kunnen komen, laat echter glutaminezuur niet door. De hersenen moeten dus hun eigen glutamaat maken uit glucose en andere aminozuren."
"Glutamaat komt van nature voor in veel voedingsmiddelen, zoals, vlees, vis, groenten, granen, tomaten, melk, aardappelen, soja en veel kaassoorten.
Veel Aziatische gerechten worden gekenmerkt door de smaak van glutamaat, zowel van natuurlijke oorsprong, uit bijvoorbeeld sojasaus of vissaus, als toegevoegd in de vorm van Ve-Tsin. De Italiaanse keuken ontleent zijn smaak ook vaak aan glutamaat uit tomaten en kaas. Het verhoogt de smaak van het voedsel en zorgt voor een meer weelderige smaak."
http://www.food-info.net/nl/intol/msg.htm